Waalse Kerk (vanaf begin 15de eeuw).
De Waalse Kerk is de vroegere kapel van het klooster der Paulusbroeders. Het klooster van de Paulusbroeders werd in 1409 gesticht op het terrein achter de Oudezijds Achterburgwal, ongeveer ter hoogte van de huidige Oude Hoogstraat. De kapel werd in 1496 ingewijd. Na de Alteratie van 1578 werd het klooster door het stadsbestuur geconfisqueerd, waarna de kloosterkapel dienst deed als opslagplaats en proveniershuis (liefdadig gesticht). In 1586 kreeg de Waals-hervormde gemeente toestemming om in de kloosterkapel Franstalige kerkdiensten te houden. De kapel werd toen omgedoopt in "Walenkerck" of Waalse Kerk.
Gezien naar de poort van de Waalse Kerk in de Oude Hoogstraat.
Daarachter is het torentje van de Waalse Kerk, Oudezijds Achterburgwal 159,
zichtbaar.
Datering: 1787
Poortje Walenkerk, Oude Hoogstraat.
Walenkerk op de Oudezijds Achterburgwal 159.
In 1616 werd aan de noordkant van het voormalige kloosterrein tussen de woonhuizen aan de Oude Hoogstraat een poortje gebouwd door Hendrick de Keyser. Het poortje is versierd met doodshoofden, een verwijzing naar de uitvaarten die aan deze zijde van de Waalse Kerk plaatsvonden.
De Waals-hervormde gemeente bestond uit Franstalige gereformeerden ("Hugenoten") die uit angst voor de Katholieke repressie de Zuidelijke Nederlanden en Frankrijk waren ontvlucht en in Amsterdam een goed heenkomen hadden gezocht. De kloosterkapel bestond slechts uit een middenbeuk en een noordelijke zijbeuk en was spoedig te klein om de groeiende gemeente te herbergen.
In 1661 werd de kerk met een een zuidelijke zijbeuk uitgebreid, waardoor de Waalse Kerk haar huidige vorm kreeg: een driebeukige kerk, overkapt met houten tongewelven en ondersteund door ronde zuilen met achthoekige kapitelen (waarvan het bladwerk later is verwijderd). De vormen van de nieuwe zijbeuk werden consciëntieus aan de Middeleeuwse kerk, in gotische aangepast. Het classistische poortje aan het Walenpleintje stamt uit 1647.
De kerk werd in 1885 verbouwd, waarbij de gevel aan het Walenpleintje werd vernieuwd, in neo-renaissanse. Deze nieuwe gevel kwam niet in de plaats van de oude, maar werd tegen de oude gevel aangemetseld.
Het orgel dateert uit 1680. Het werd in 1734 vernieuwd door de beroemde orgelbouwer Christian Müller. Het is van deze orgelbouwer het best bewaarde instrument.
De kerk is in 1991 gerestaureerd door Aannemingsbedrijf J.Kneppers BV
. De aanleiding voor deze restauratie was de constructief zorgelijke staat waarin het gebouw verkeerde: de kerk was verzakt, waardoor scheurvorming in de gevels en in de zandstenen kolommen was opgetreden. De oorzaak hiervan was de verbouwing van 1885: niet alleen de nieuwe gemetselde gevel gaf problemen, ook de te zware vloer van stalen balken, waarop in de jaren zestig een betonvloer was gestort met daarin vloerverwarmingsbuizen.