De Leprozenpoort (±1609).
Het Leprozenpoortje stond oorspronkelijk in de
Lazarussteeg, een zijstraat van de Jodenbreestraat, als ingang van het
Leprozenhuis dat daar tot 1867 heeft gestaan. In de jaren '60 is de gehele steeg
verdwenen ten gevolge van een verkeersdoorbraak waaraan we het Meester
Visserplein te danken hebben. Het poortje werd opgeslagen en is in de jaren '70
op de huidige plaats bij de Sint Antoniessluis herbouwd, gelijktijdig met de
restauratie van het Huis De Pinto. Het poortje verschaft thans toegang tot een
binnenplaats achter het Huis De Pinto.
Het poortje dateert uit het begin van de 17de eeuw, waarschijnlijk uit 1609 toen
het Leprozenhuis werd vernieuwd, en komt ongetwijfeld uit de werkplaats van
Hendrick de Keyser. Het toont verwantschap met het Zuiderkerkhofpoortje, dat
hier niet ver vandaan staat en toegeschreven wordt aan Nicholas Stone. Mogelijk
is dus ook het Leprozenpoortje ontworpen door Stone. Het is een natuurstenen
poort met blokwerk op de pilasters en de rondboog. In het hoge fronton, dat
afgesloten wordt door het wapen van Amsterdam met de keizerskroon, staan twee
nissen. In elke nis staat een reliëf, een melaatse man en vrouw. De beschadigde
originelen zijn vervangen door replica's.
Huis De Pinto.(Links)

Leprozenpoort.
Leprozenpoortje.
Detail.