Sint Antoniessluis.

De Leprozenpoort (±1609).

Het Leprozenpoortje stond oorspronkelijk in de Lazarussteeg, een zijstraat van de Jodenbreestraat, als ingang van het Leprozenhuis dat daar tot 1867 heeft gestaan. In de jaren '60 is de gehele steeg verdwenen ten gevolge van een verkeersdoorbraak waaraan we het Meester Visserplein te danken hebben. Het poortje werd opgeslagen en is in de jaren '70 op de huidige plaats bij de Sint Antoniessluis herbouwd, gelijktijdig met de restauratie van het Huis De Pinto. Het poortje verschaft thans toegang tot een binnenplaats achter het Huis De Pinto.
Het poortje dateert uit het begin van de 17de eeuw, waarschijnlijk uit 1609 toen het Leprozenhuis werd vernieuwd, en komt ongetwijfeld uit de werkplaats van Hendrick de Keyser. Het toont verwantschap met het Zuiderkerkhofpoortje, dat hier niet ver vandaan staat en toegeschreven wordt aan Nicholas Stone. Mogelijk is dus ook het Leprozenpoortje ontworpen door Stone. Het is een natuurstenen poort met blokwerk op de pilasters en de rondboog. In het hoge fronton, dat afgesloten wordt door het wapen van Amsterdam met de keizerskroon, staan twee nissen. In elke nis staat een reliëf, een melaatse man en vrouw. De beschadigde originelen zijn vervangen door replica's.


Huis De Pinto.(Links)


Leprozenpoort.


Leprozenpoortje.


Detail.

Home.